Bitecek Karanlık Devirler

Ağa yalıda ziyafet verirken,
Bizler tarlada beklerdik arpayı,
Kurak ovaya akardı terimiz.
*
Paşa makine tezgahı kurarken,
Bizler ellerle biçerdik arpayı,
Sırtımız bitkin batardı acıya.
*
Zengin vagonlar doldurup taşırken,
Yoksul taşlarla ezerdi taneyi,
Zalim rüzgarda uçardı samanlar.
*
Eller ipekten kumaşlar sererken,
Çıplak ayaklar basardı dikene,
Yırtık giysiler sıkardı bedeni.
*
Toklar sarayda şaraplar içerken,
Arpacı sırtlardı ağır çuvallar,
Zayıf omuzlar çökerdi altında.
*
Cahil salonda danslara başlarken,
Açlar çarşıda özlerdi aşını,
Kuru kursaktan feryatlar kopardı.
*
Zalim köşklerde uykuya dalarken,
Masum insanlar isterdi şefaat,
Ağlayan gözler dönerdi semaya.
*
Nankör mecliste kahkaha atarken,
Mazlum yutardı borçların zehrini,
Sefil nefessiz kalırdı çamurda.
*
Mutlak bitecek karanlık devirler,
Zaman saracak devranı tersine,
Umut şafağı ufuktan vuracak.