Gidişine lafım yok da, içim yandı derinden,
Ölüm saydım sen gidince, kalkamadım yerimden.
Diyelim sabah oldu, öldüm sessiz bir anda,
Adını sayıklar ruhum, kaybolur akşamlarda.
Her adım bir vedaydı, gözlerin son hatıra,
Gidişinle yangın oldu gönlüm,
Alev aldı her köşesi sessizliğin.
Ne bir damla su, ne bir serinlik,
Küllerle doldu artık yüreğimj .
Adını her andığımda, bir kıvılcım,
belli ki gideceksin,
kal desem faydasız,
git desem gönül razı değil.
ama yine de git.
geç olmadan vakit, git.
Artık aklımda kalma, git bir yerlere,
Rüzgârla savrul, bir dağın eteklerine.
Adını unutsun içimin sokakları,
Gözümde silin, karış kalabalıklara.
Her gece düş olup dolma kirpiklerime,
Yokluğun acıtır yüreğimi, gitme kal.
Gidersen hasret kalırım sevdalara, gitme kal.
Yalnızlık ağır gelir, alışamam sensizliğe .
Ayrılma buralardan mahşere kadar yanımda kal.
gitmekle olmuyor ki,
aklın fikrin kalıyor geride.
adımların uzaklara düşse de,
kalbin hep aynı yerde bekliyor.
valizlere sığmaz hatıralar,
elinden geleni yaptıktan sonra;
öylece durup beklemek mi ?
yoksa yeni yolları arşınlamak mı ?
zamanı geldiğinde;
sessiz bir vedaya bırakmak mı sözleri ?
gitmek mesela, öyle usulca.
Gitsem ayrılık olur,
Gitmesem zulüm.
Her adım bir yara,
Her duruş bir ölüm.
Kalmak yanar içimde,
Yalan dolan içinde kaybolur sözler,
Gerçek mi, sahte mi, belli etmez yüzler.
Bir gülüşte saklanır bin türlü oyun,
Dilimde acı bir tat, gözümde izler.
Yalan, bir gölge gibi düşer geceye,
"Gidersen yaşayamam," dedi,
Sözleri, rüzgarla savrulan yapraklar gibi,
Bir umut ve bir tehdit arasında.
Gitti,
Ve sessizliği bıraktı arkasında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!