SEN VE BEN
Yüzler birbirine karışmış
Akşamın loş ışığında.
Bir güzellik mi, ?
Yoksa tenin hafızası mı?
Gözlerin mi büyülüyor,
Bakışlarında saklanan o derin hikâye mi?
Zaman ağır mı akıyor içimizde,
Adımlarımız birbirine değse
Aynı yolda yürümüyoruz sanki.
Sana benzemem,
İnadı törpülesek,
Gururu usulca bıraksak kenara,
Eksik kalan yerlerimiz
Tamamlayacak birbirini.
Saçlarımıza düşmüş gri teller,
Geçmişin sessiz tanıkları
Parlıyor şimdi.
Biriktirdik acıları,
İnce ince işledik içimize,
Sevinçlerimizle yarıştı onlar…
Ne acılar galip geldi,
Ne de mutluluklar.
Biz hep ortada kaldık,
Ne tam karanlıkta
Ne de ışığın içinde.
Hayatın tam kıyısında
Yürüyen iki yabancı gibi…
Sen ve ben.
04.04.2022
Kayıt Tarihi : 1.05.2026 19:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!