Sen Sen Sen Şiiri - Ali Fırat Dicle

SEN SEN SEN

Gece ağır ağır ilerliyor
Titrek şehrin ışıkları
Yorgun yıldızlar
Yine senin düşündeyim.
Sessizce…

Yokluğun unutulmuş kahve fincanı
Masanın üstünde soğuk
Dudak izini taşıyor.

Şimdi cebimde üşüyen iki yabancı
Saçlarına dokunan ellerim,
Rüzgâr, durmadan bana hasret
Adını taşıyor sanki.
Her esintide biraz daha sana dönüyorum.

Şimdi geceleri
Tavanın çatlaklarında
Arıyorum yüzünü
Ay ışığı perdeye vurunca
Gölgen odama dönüyor sanki.
Kalbim, eski bir plak gibi
Aynı yerinde takılıp duruyor…
Sen,
Sen,
Hep sen…

Şimdi senden geriye
Birkaç fotoğraf,
Yarım kalmış cümleler
Yağmur kokan anılar.
Ama en kötüsü ne biliyor musun?
Bazı geceler dünya durmuş gibi oluyor
Ben hâlâ açık kapıdan
Geri döneceğine inanmak istiyorum

06.06.1998