Biraz Da Sen Şiiri - Seyrani Göl

Bunca yıl
kendine karşı verdin savaşı,
her yenilgiyi cebine koyup
yürüdün sessizce.

Şimdi biraz dur.
Her şeyi çözmek zorunda değilsin.
Bazı yaralar
zamanın elinde iyileşir,
bazı sorular
cevabını bulmadan da kendiliğinden çözülür.

Geçmiş dediğin
kapısını çaldıkça açılan bir evdir.
İçeri girersin,
eski bir koku karşılar seni;
bir ses, bir yüz,
unutuldu sandığın bir heves,
yeniden hatırlatır herşeyi.

Ama çıkmayı da bil.
Çünkü insan
geçmişinde yaşarsa
yarınlarını yetim bırakır.

Her kaybı kendine yazma,
her gidişi kendinden bilme.
Bazen yollar ayrılır
çünkü iki insan
aynı yöne bakmaz bazen.

Bir gün
uyanacaksın yine.
Perdeden sızan ışık
odanın duvarına vuracak.
Dün geceyi hatırlayacaksın,
ama canın eskisi kadar yanmayacak.

İşte o gün anlayacaksın:
İyileşmek, unutmak değilmiş;
hatırladığın hâlde
eskisi kadar acımamakmış.

O yüzden
kendine biraz daha merhamet et.
Herkese gösterdiğin sabrı
kendinden esirgeme.

Yorulduysan dinlen,
kırıldıysan sus biraz.
Ama yüreğinin kapısını
hayata kapatma.

Çünkü bazen
insanın beklediği bahar
bir mevsim olarak değil,
içinde açan küçük bir ışık olarak gelir.

Ve sen,
ne geçmişe borçlusun kendini
ne de geleceğe.

Bugün elinde olan
şu küçücük ömrü
korkmadan yaşa.

Bırak bazı şeyler
olacağına varsın.
Sen yoluna devam et.

Belki de hayat,
tam umudunu kestiğin yerde
sessizce sana dönecek.

Bahar doğsun pencerene;
ama bu kez
ışığı dışarıda arama.
Biraz da sen
kendi içinden doğ.
S.GÖL