19- Yarım kalan Menzil

19-YARIM KALAN MENZİL

Gel, ey benim sığınacak tek limanım, aşk yanım…
Gel, ey göğsümün sol köşesinde eksik bıraktığın, yarım kaldığım yer.
Oysa ben senin menzilinde
Keskin ve kör bıçaklarla doğranmış bir kurban gibiyim;
Hangi tarafa dönsem senin izine çarpıyorum,
Hangi yarama dokunsam sen kanıyorsun.

Sırtını dönüp gittiğin o günden beri
Uyku, bana küsmüş bir yabancı gibi…
Yatıya kalan uykusuzlukları bile kovamıyorum içimden.
Gözlerimi kırpmadan,
Şu ruhsuz şehrin soğuk ışıkları altında
Seni arıyorum;
Her lambada biraz sen,
Her gölgede biraz yokluğun.

Sarıkamış’ta nöbetteyim, inanmazsın…
Üşüyen bir zamanın tam ortasında,
Rüyalarıma bile sürgün ediliyorum,
Bir kodese değil de
Senin yokluğuna kapatılıyorum.
He defasında ben,
Her gece aynı eksikle
Yeniden başa sarıyorum seni.

13.11.2003