Bir Kadın Şiiri - İsmet Akdoğan

Bir kadın var, Haritaların bittiği o ulaşılmaz Uçurumda. Yükselir kucağında dik memeleri, Fırat'ın çamurundan damıtılmış bir sızıyla; Sütü zehir, rahmi toprağın en derin yara izidir.

Anımsa: Seni doğuran o ana ki, Mezopotamya' nın bereketini Kanla mayalayan; Beni vuran o kahpe ki Sümer tanrıçalarının Öfkesiyle hükmeden.

Güneşe bir adım içeride, kör bir bıçağın ağzında, Bir adımlık solukta biçilirken o kadim ağın; Diz çöker insan; Zira o, etin ve şehvetin en keskin uçurumu, Dünyayı kendi kanında boğam o nihai yıkım.