Hepsi bir kapıydı,
Dokunsan açılacaktı ay yüzüne;
Oysa ne çoklar dayandılar,
Bir bilsen o kapılara.
Kilitler pas tutmuş, eşikler yorgun,
Sessizlik birikmiş menteşelerin ucuna.
Geriye dönüp baksak, tozlu bir yol;
Kırık dökük anılar serilmiş avucuna.
Bir umut kapısıydı,
Bir sevda türküsü...
Bilmeden olsa da,
Bir hiç uğruna,
Katil olduk ikimiz de;
Kesik kulak, çukurca mantık.
Kayıt Tarihi : 12.07.2026 13:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!