Bir kadın var,
Haritaların bittiği o ulaşılmaz uçurumda.
Yükselir kucağında dik memeleri, Fırat’ın çamurundan damıtılmış bir sızıyla;
Sütü zehir, rahmi toprağın en derin yara izidir.
Anımsa:
Seni doğuran o ana ki, Mezopotamya’nın bereketini kanla mayalayan;
Beni vuran o kahpe ki, Sümer tanrıçalarının öfkesiyle hükmeden.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta