Bir İz Kalsın Şiiri - Yücel Özkü

BİR İZ KALSIN
Bir gün adımı usulca an,
Sanki eski bir akşam geçmiş gibi.
Ne kırgınlığımı çoğalt,
Ne sessizliğimi sorgula.

Belki bir rüzgâr oldum,
Saçlarının arasından geçtim, fark etmedin.
Belki bir yağmurdum,
Camına vurup sustum.

Bir gölgeydim ömründe,
Güneş dönünce çekildim.
Bir yaprak gibi düştüm mevsimine,
Toprak beni sessizce sakladı.

Olur da bir gün
İçini sebepsiz bir sızı yoklarsa,
Bil ki sessizliğim akşamına sindi;
Bir düş gibi çekilmeyi öğrendim.

Benden geriye
Birkaç güzel anı kalsın yeter.
Adımı değil,
Yüzünde kalan tebessümü hatırla.

YÜCEL ÖZKÜ
1 AĞUSTOS 2026/07:26