Bir Dize Kalır Şiiri - Yücel Özkü

BİR DİZE KALIR
Gider insan;
Akşam, omuzlarına usulca kül bırakır.
Rüzgâr, adını günün son ışığına emanet eder,
Çiy örter ayak izlerini;
Yalnız sesi kalır zamanın kıyısında.

Belki bir gün,
Bir çocuğun düşlerini saklayan sararmış bir sayfada,
Sessizce çizilmiş bir dizede,
Belki de gecenin koynunda susan
Bir yüreğin en derin yerinde filizlenirim.

Ve bilirim;
İnsan toprağa değil, unutuluşa yenilir.
Bir dize, bir gönülde kor olursa,
Ben çoktan susmuş olsam da
Sesim, ufkun ötesinde akmayı sürdürür.

YÜCEL ÖZKÜ
13 Temmuz 2026/20:48