BİR DE...
Baka kaldım gözlerine
bir de…
Zaman durdu, saatler utandı
sustu bütün şehir içimde.
Bir kelime eksildi dilimden,
söyleyemedim adını bile.
Bakışların değdiği yerde
kalbim kendini unuttu bir de.
Rüzgâr bile yavaşladı o an,
sanki dünya geri çekildi bizden.
Ben sana bakarken çoğaldım,
sen bende eksildikçe derinden.
Ve anladım ki bazen insan
bir bakışta kaybolur kendinden.
Ben en çok o an yaşadım seni,
bir de… hiç söyleyemeden.
Yücel ÖZKÜ
24 Nisan 2026/01:41
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 01:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!