KÖR KUYUDA YILDIZLAR
Zaman paslı bir tırpan, dokunur tahayyüle,
Sükûtun avucunda kanıyor cam kırığı.
Bir vecdin rüzgârıyla savrulurken meçhule,
Ne asfaltta silinir ne ruhun hıçkırığı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok güzeldi yazan yüreğinize sağlık kaleminiz daim ola
saygılar
Gidiyorum artık bu şehirden,
Yapayalnız, vedasız kimselerden,
Son bileti de aldım gişeden,
Toprak olup öldüğümü de bilmezsin…
GERCEKTEN ÇOK GÜZEL BİR PAYLAŞIM ARKADAŞIM SELAMLAR
çok güzel yazdınız tam puan benden
Doğum gününüz münasebeti ile
uğradığım sayfanızda
bu güzel çalışmanızla karşılaştım.
tebrikler.
Yaşayacaklarınız
yaşadıklarınızdan
daha renkli
daha hareketli
daha bereketli
geçmesi temennsi ile
doğum gününüzü tebrik ediyor
sağlık mutluluk ve başarı dolu bir ömür
Yüce Rabbimden niyaz ediyorum
TEŞEKKÜR EDİYORUM....
Her düş gördüğümde sen varsın,
Zarar etmiş bu yüreğe kârsın,
Benim için vazgeçilmez bir yarsın,
Sen ağlarsan ben ölürüm bilmezsin.
Tutku ile seven kalbın sesi dizelerde gönlüne sağlık
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta