Bilmezden Geldiler Şiiri - Kasım Kobakçı

Süslü desenlerle çizilmiş,
Demirden heybetli,
Duvarlar dikilmişti maziye.
Güneşi izlerdik habersizce,
Çatlakların arasından.
Aşırdılar şu ufacık neşeyi,
Bilmezden geldiler sonradan.
*
Renkli çiçeklerle bezenmiş,
Topraktan bereketli,
Bahçeler serilmişti önümüze.
Meyveyi toplardık sessizce,
Dalların yukarısından.
Kopardılar dalı gövdeyi,
Anlamamış gibi yaptılar kasten.
*
Parlak yıldızlarla süslenmiş,
Semadan kudretli,
Geceler dökülürdü üstümüze.
Işığı sağardık gizlice,
Bulutların arkasından.
Çaldılar aydınlık hüzmeyi,
Görmemiş gibi davrandılar birden.
*
Tatlı nağmelerle bezenmiş,
Sazdan sihirli,
Türküler çalınırdı köylerde.
Notayı söylerdik hevesle,
Tellerin titreşiminden.
Susturdular güzelim besteyi,
Sağıra yattılar derinden.
*
Cilalı taşlarla döşenmiş,
Mermerden kasvetli,
Saraylar kurulmuştu tepeye.
Zalimi süzerdik öfkeyle,
Sokakların kenarından.
Yıktılar garibanın hanesini,
Uykuya daldılar aniden.
*
Beyaz sayfalarla ciltlenmiş,
Deriden kıymetli,
Kitaplar okunurdu köşede.
İlmi yutardık hevesle,
Cümlelerin başından.
Yaktılar koskoca kütüphaneyi,
Cahile yattılar yeniden.
*
Berrak sularla beslenmiş,
Pınardan şifalı,
Nehirler akardı vadiye.
Damlayı içerdik şükürle,
Kuyuların tabanından.
Kestiler serinleten çeşmeyi,
Unutmuş gibi yaptılar cidden.