Hayatın İçinden Zıtlıklar

Biri sabah işe koşar karanlıkta,
Öbürü öğlene dek uyur yatakta
Biri ekmeğini bölüşür komşusuyla,
Diğeri servet sayar yalnız odasında.

Kimi köyde toprağa sarılır sabaha,
Kimi gökdelende kaybolur kalabalığa.
Genç hayaller kurar bakar yıldızlara
Yaşlı geçmişi sayar saklar avuçlarında

Biri lüks arabayla geçer ışıklardan,
Öbürü otobüs bekler yağmur altında.
Kimi sofrası dolu, tadı yok ağzında,
Kimi aç ama gülüyor dost yanında

Gülüşler saklıdır bazen gözyaşında,
Kayıp sandığın yol çıkar karşına.
Dost dediğin bazen en büyük sır,
Yarım kalan cümlelerde hayat yürür.

Bilmece bu ya, cevabı yok tek,
Her insan kendi şifresini çözer
Bazen düşersin, kalkarsın sessizce,
Anlarsın ki mesele değilmiş hepsi de.

Sonunda anlarsın, bilmece değilmiş aslında,
Yaşamakmış tüm cevap, o anda.
Sorular çoğaldıkça büyür insan,
Hayat da öyle... bilmece gibi akan.