Beyaz Kuşlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Göğün uzaklarından uçuyor beyaz kuşlar,
İçimde kanayan o acıma yoktur derman.
Hüzünlü besteleri mırıldanır şarkılar,
Dağların arkasından esiyor acı ferman.
*
Göğsüme düşen ateş alevlere dönecek,
Hasret rüzgarlarıyla büyüyüp gelişecek,
Yârime acıları zaman silip geçecek,
Kapanmaz yaralara deva bulsun şu lokman.
*
Yıkılmış şehirlerin ortasında beklemiş,
Karanlık gecelere sırlarını gizlemiş,
Kırık dökük analar türküleri söylemiş,
Köz haline dönünce tutuştu ulu orman.
*
Mutlu yüzler çoğalıp acılar süpürülsün,
Gözlerden süzülen su topraklara dökülsün,
Kötülük dolu hisler derinlere gömülsün,
Şefkatin tohumları doluyor koca harman.
*
Karalanan kağıtlar postacıya ulaştı,
Yıllar süren şu firkat bitişine yaklaştı,
Kanayan o yarayı dostlarıyla paylaştı,
Ruhumuza huzurla doluyor kutsal zaman.