Berdan Doğu Şiirleri - Şair Berdan Doğu

Kayalar var önümde
Aşamayacağım kadar büyük kayalar
Her zamankinden de daha soğuk buralar
Oysa sıcak bir tebessüm damlıyordu dilimde
Güneş bana gülümsüyordu şu sıralar

Kaptana haber et Tomris geç gelecem
Güneş tepedeyken bir ben mi üşüyecem
Dikecem merdiveni şu bulutların yamacına
Uzatacam perçemlerimi hadi ısıt diyecem
Kaptana haber et Tomris geç gelecem

Kıyametler ortasında gözüm sığındı gönlüne,
Turkuaz sabahlarında güneşin oldu mabedim.
Belki de bir füsun olmuşumdur nezdinde,
Belki de gamzelerinde son bulacaktır matemim.

Rıhtıma güller devrildi, renk getirdi şavkıma,

Ben kötülüğün efendisiyim
Bir gülü dalından koparıp da soldurmam
Sessiz bir lahzaya bakar
Ben vefasızlığın ta kendisiyim
Canmâna olan ne var ise
Söküp atmam,bir lahzaya bakar

Ey derûnum anlamadın mı güneşin küstüğünü
Payına sadece ıssız gecelerin düştüğünü
Gece kahrın ızdırabıyla bin ah çekip
Gündüz tenha sırların diyarına göçtüğünü
Anlamadın mı ey kalbim, sayfalarca heder olduğunu
Ben anlayamadım bu sedâlara niye sessiz olduğunu

Tazeydi gülşenimize ektiğim güller
Lakin soluyordular birer birer
Önce rüyaydı sizi yaşamak
Sonra kabusa döndü,döndük
Uyandık her taraf kan ter
Bir hengameyle yıkılmıştı bütün neferler

Ab-ı hayat bulayım sana narinim
Seni ipekten kumaşlara sarayım
Beni böyle yakıp gitme narinim
İstersen ömrümü ömrüne katayım

Hicranınla döner sonbaharım kışa

Nidâlarım yoktur avâzım çıkmaz benim
Artık eşkıyalar da sevdalı değil yalnızlığına
Ben hâlâ o asılsız inkisar bedevisiyim
Gönlümdeki mecnunların ıssız gecesiyim
Poyrazlar savursada kıyılardan karanlığıma
Ben hâlâ o saadet gemisinin bekçisiyim

Sen, yok sayıldıkça daha da var olacaksın evlâdım
Yıldızlı semalarda, sadece sen anılacaksın evlâdım

İndirip uçurtmalarını ezip geçtiler biliyorum
Üzülme! uçurtmalarımız yeniden süzülecek evlâdım

Al rüzgâr, götür beni hasbihâl akşamlarına.
Ardımda kalsın soluk inzivâ sabahları.
Ket vurulsun dünyamın haris ruhlarına,
Dalgalı denizlere düşsün kalbimin anahtarı.
Ve yağmurlar yağsın, süzülsün saçlarımdan;
Yeni bir sayfa, bu riyakâr yalnızlığımdan.