Sabahları uğurla gecenin turnalarını
Kalk gônül pencerenin cam kırıklarını toplayarak
Aldırma günlerinin sükunetine
Rahman'ın huzurundan ümit kesip
Karamsarlığa demir atarak
Usul usul yürü ve uzaklaş
Görünmesin gözünde duramayan yaşlar
O burun çekişinde kopan acı fırtınalar
Düşmesin mutluluk çağının gözlerine
Bu kadar güçlü durmak zorundamısın Ayla
Yıllar soluklanıyor hazin kentte
Ben ise biçare dolanıyorum
Ölümden kurdeleler yapıyorum zifiri karanlıkta
Her gün şafağa beş kala soluklanıyorum
Koftiden esmiyor ruhuma bu karayel
Aslanım, dünya bana göre değil
Şahikasında solmuş bir aşkı taşıyorum
Elemden gülmez bir kalbi taşıyorum
Azığım sezmektir bi çare dervişleri
Gölgesinde serinlenilen bir ruhu taşıyorum
O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Mahur türküler söylüyordu dudakların
Yeşeriyordum o türkülerin her dizesinde
Bu doğuşa şahit oluyordu bakışların
O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Sen en müstesna gerçeğiydin yaşamın
Seni görmeden ölürmüyüm sandın?
Benzim solsada, bu gözler hep aynı bakar sana
Tanıyamadın beni hiç bakmadığın gözlerimden
Seni,incir kuşlarının bakışlarında arayan ben
O kokulu ten kırışınca tanıyamam mı sandın?
Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma
Yorgun hayaller çabaya muhtaç
Ben yine meftunum bahara
Tufanlar boranlar bana muhtaç
Sebepsiz kaçtım kalabalıklardan
Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma
Bizim beldeye sevdadan bir sis uğrar
Hatırlatır cemalini,mehtap cemalini kıskanır
Kapılıp efsununa kaybederim şirazemi
Efsununu bir ben, bir de kalemim anlatır
Bizim beldeye inceden bir kar yağar
Matemimle doğan kızıl güneş
Şubat soğuğunda gizler kendini
Sanki ölümden bir tebessüm gibi
Üşütür aydınlığımın gizli karanlığını
Siyahım beyazımı yenecek gibi
Diktim gözlerimi gurbetin sahra çöllerine
Bulutları alıp da arkama gitmek isterim
Sakın hayal deyip geçme Süheyla
Bilmezsin ben yıllardır kör dehlizlerde
Umudumu gönlümün yorgun hayalleriyle süslerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!