Berdan Doğu Şiirleri - Şair Berdan Doğu

Sen, yok sayıldıkça daha da var olacaksın evlâdım
Yıldızlı semalarda, sadece sen anılacaksın evlâdım

İndirip uçurtmalarını ezip geçtiler biliyorum
Üzülme! uçurtmalarımız yeniden süzülecek evlâdım

Bir yudum almak için şarabından,
Bir parça beyaz gönderdim mehtabımdan.
Bilemedim göğümüzün ayrı olduğunu,
Kalplerin sadece masallarda bir olduğunu.
Gezegenler bile bakamadı utancından,
Yıldızlar söyledi gözlerimin dolduğunu.

Al rüzgâr, götür beni hasbihâl akşamlarına.
Ardımda kalsın soluk inzivâ sabahları.
Ket vurulsun dünyamın haris ruhlarına,
Dalgalı denizlere düşsün kalbimin anahtarı.
Ve yağmurlar yağsın, süzülsün saçlarımdan;
Yeni bir sayfa, bu riyakâr yalnızlığımdan.

Yıllar soluklanıyor hazin kentte
Ben ise biçare dolanıyorum
Ölümden kurdeleler yapıyorum zifiri karanlıkta
Her gün şafağa beş kala soluklanıyorum

Koftiden esmiyor ruhuma bu karayel

Aslanım, dünya bana göre değil
Şahikasında solmuş bir aşkı taşıyorum
Elemden gülmez bir kalbi taşıyorum
Azığım sezmektir bi çare dervişleri
Gölgesinde serinlenilen bir ruhu taşıyorum

O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Mahur türküler söylüyordu dudakların
Yeşeriyordum o türkülerin her dizesinde
Bu doğuşa şahit oluyordu bakışların
O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Sen en müstesna gerçeğiydin yaşamın

Benzim solup dursa yaz akşamlarında,
severdin, biliyorum.
Bir küfür düşse, hiç kalkmasa dilimden,
kederli yanımı yapıştırsam suratına,
severdin, hiç şüphesiz.
Her sabah yoluna dikenler döşesem,

Seni görmeden ölür müyüm sandın?
Benzim solsa da bu gözler hep aynı bakar sana.
Tanıyamadın beni hiç bakmadığın gözlerimden.
Seni, incir kuşlarının bakışlarında arayan ben;
O korkulu ten kırışınca tanıyamam mı sandın?

Sular köpürecek, biz dokunamayacağız, Sisu;
renkler yargımızı birer birer yıkacak.
Akan zamanda pespaye güleceğiz.
Vuslatımızı engin sarplar yoğuracak.
Bizi bize kavuşturan yük müdür?
Bunlar aşkımızdan büyük müdür?

Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma
Yorgun hayaller çabaya muhtaç
Ben yine meftunum bahara
Tufanlar boranlar bana muhtaç
Sebepsiz kaçtım kalabalıklardan
Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma