Berdan Doğu Şiirleri - Şair Berdan Doğu

Aslanım, dünya bana göre değil
Şahikasında solmuş bir aşkı taşıyorum
Elemden gülmez bir kalbi taşıyorum
Azığım sezmektir bi çare dervişleri
Gölgesinde serinlenilen bir ruhu taşıyorum

O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Mahur türküler söylüyordu dudakların
Yeşeriyordum o türkülerin her dizesinde
Bu doğuşa şahit oluyordu bakışların
O hazin coğrafyada bulduğumda seni
Sen en müstesna gerçeğiydin yaşamın

Seni görmeden ölürmüyüm sandın?
Benzim solsada, bu gözler hep aynı bakar sana
Tanıyamadın beni hiç bakmadığın gözlerimden
Seni,incir kuşlarının bakışlarında arayan ben
O kokulu ten kırışınca tanıyamam mı sandın?

Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma
Yorgun hayaller çabaya muhtaç
Ben yine meftunum bahara
Tufanlar boranlar bana muhtaç
Sebepsiz kaçtım kalabalıklardan
Yanlızlık ilmek ilmek işledi ruhuma

Bizim beldeye sevdadan bir sis uğrar
Hatırlatır cemalini,mehtap cemalini kıskanır
Kapılıp efsununa kaybederim şirazemi
Efsununu bir ben, bir de kalemim anlatır

Bizim beldeye inceden bir kar yağar

Matemimle doğan kızıl güneş
Şubat soğuğunda gizler kendini
Sanki ölümden bir tebessüm gibi
Üşütür aydınlığımın gizli karanlığını
Siyahım beyazımı yenecek gibi

Diktim gözlerimi gurbetin sahra çöllerine
Bulutları alıp da arkama gitmek isterim
Sakın hayal deyip geçme Süheyla
Bilmezsin ben yıllardır kör dehlizlerde
Umudumu gönlümün yorgun hayalleriyle süslerim

Ey surlar şehrinin Tomris'i
Babil'in cihan harikası gülistanlarından
Kırmızı güller getirdim sana
Eğil de saçlarına takayım
Yıldızlar gibi parlasın cemalin
Müjganına vefakâr şiirler yazayım

Varsın olmayayım bu cihânda zat-ı muhterem
Varsın kabul etmesin bu güruh fıtratımı
Ben, istikbalini göklere çıkaranların rüyasındayım
Sen istesende söndüremezsin benim ışıklarımı
Ne sen güneşi doğuransın ne ben zindandayım

Ve bir kelebek geceye uyanmıştı;
kanatlarında ülkesinin vahim çırpınışları.
Son harbi için Üsküdar’a bakıyordu.
Başında örtü bildiği özgürlüğünü
denize salmak için saatleri sayıyordu;
buseler kondurarak kara talihine,