Kalbim Sustu Şiiri - Berdan Doğu

Yedi göğüme kilit vuruldu, bilmez miyim?
Sanrılarım, hülyalarımın tiryakisi oldu.
Arafta bendime divan kurdu sayeler,
Yolumu aydınlatan içimdeki mumlar oldu.
Ben o yolu binbir adımla yürümez miyim?

Dostlar meclisi karaya bürüdü resmimi.
Zihnimde her gece tufan koptu.
Viran şehirler bile mecalime güldü.
Kalbim sanki asırlar boyu sustu,
Dilsiz acılarımı konuşturmaz mıyım?

Gönlümün garip diyarlarından yükseldi sesler.
İçimde vakitli vakitsiz ağıtlar yakıldı.
Ben o münzevi nidaları duymaz mıyım?
Bahçemde uyuyan ıssız şairlerden
Sürgününden dönen şiirler koparmaz mıyım?

Bilhassa kaybetti ciddiyetini yaşam.
Çağlayan bülbülleri kargalar viran etti.
Yeniden kanatlanıp göklere süzülmez miyim?
Kanatlarımı çırpa çırpa geçerek bulutları,
Kaderin boynuna urganı geçirmez miyim?