Benden arta kalan Şiiri - Selda Erşahin

Kimsesizim—
dalımdan değil, kökümden koparılmış gibi.
Yolum var
ama kimse yürümüyor içimde.
Bir şey kalmadı—
aşklardan, dostluklardan,
“can” diye sakladıklarımdan…
yokluk bile yoruldu bende.
Acım—
en büyük gücüm.
Beni büyüten,
bana beni veren.
Yaşamla ölüm arasında
bitmeyen bir çözülmeyim ben.
Artık ne esinti var içimde
ne yangın.
Aklım,
bu dünyadan çekilmiş bir kıyı—
ve ben,
kendine geç kalmış bir bilgeyim.