Seçilmiş Yalnızlık Şiiri - Murat Avcı Ozan

Sırılsıklam kaldırımlarında yürüdüm bu kentin,
Önümde uzanan iki yoldan gayrısı uçurumdu.
Her köşebaşında bir karar bekledi gözlerim,
Gece, sarsıcı bir terazi gibi kuruldu içimde.
​
Bir ihtimaldi dudaklarının kıyısında uyanmak,
Her şeyi arkada bırakıp nefesinde kaybolmak.
Ama kader, güz sarısını serdi aramıza,
Beni o amansız yol ayrımıyla bıraktı baş başa.
​
Sana sarılamadığım her an, bir dize olur avuçlarımda;
Anladım ki vuslat yoksa, ömür feda olacaktı sayfalara.
İçimde kendi hükmünü tartan bir mahkûm gibi bitap,
Hâlâ o zorlu yolun gölgesinde hesaplaşmaktayım...
​
Yaşamak kavuşmaktı, yanmaksa şair olmak
Ben şair olmayı seçtim