Jurnallenmiş Bir Gecenin Sabıkası

aslında bir yağmur fısıldamıştı o karanlık anonsu
allahı var yukarda o kadar da insafsız değildiler
büyük harfli adamlardı, üniformalı ve kimliksiz
bildirmişlerdi resmi bir tebliğ gibi yalnızlığımı

​yani biliyordum bayım, o karakol sükutunu
bir hakkı kemirir gibi susmanın konforunu biliyordum
ve aleyhimde tıkırdayan bir daktilo şeridi gibi
bütün o intihar eğilimli fikirlerimi...
​düşünmek yahut düşünmemek
esmer bir pusulanın kuzeyi kaybetmiş ibresi
bana bırakılmıştı bu berbat ve şahane kumar
ben o yangını seçtim...

​şimdi bu rüzgar tekinsizliğinde, bu kör körfezin kıyısında
elektrik tellerine tünemiş o uykulu kalabalığa
göğsümdeki bu alaborayı, bu keskin sızıyı
yani ölünceye kadar düşünmek mecburiyetimi
anlatmaya çalışıyorum...