Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

Neslin Ali neslindendir,
Özün lider vasfındandır,
Ali aba aslındandır,
Ulu pirim Hubuyar’ ım.

Etten kemik beden ile

Sen uyma kör şeytana, dilinden bal dökülsün,
O şeytan ki hırsından, yerden yere dövünsün.

Bekir Yavuz
04. Aralık. 2011. Pazar
Beyoğlu. İstanbul

Zaman mı kısaldı ben mi yaşlandım,
Hey ömrüm nerdesin kuş olup uçtun,
Ne zaman gelip de ne çabuk geçtin,
Ah ömrüm ben sana doyamadım ki.

Dalmışım hayatın tatlı rengine,

Gönül gözü ile bakan Hakk’a yakın sevgilidir.
Dosta değer veren canlar ALİ ye Selman gibidir.

Bekir Yavuz
10.Ekim.2011.pazartesi.
Beyoğlu. İstanbul

Ömrümün şu kurak mevsimlerine,
Küme, küme bulut olsan diyorum,
Öyle hasretim bak bir damla suya,
Bana yağmur olup yağsan diyorum.

Beni yalnızlığa terk etti kader,

(MUAZZEZ)

Mağrur, engin ve de güzel,
Ufkundan bakan yeşil gözlerin,
Aşkını oldukça açık anlatan,
Zarif bir güzelliğe sahip gözlerin,

Nice yıllar yaşadım seni sensiz,
Zifir karanlık yas tuttum gecelerde,
Biliyorum sende ağladın bensiz,
Aşkımı anlattığım şiirlerimde.

Yetmez mi bunca döktüğüm gözyaşı,

Gözümde canlandı şu geçen yıllar,
Bir tatlı hüzün var bende bu akşam,
Yaşandı yeniden güzel anılar,
Bir buruk neşe var bende bu akşam.

Nasılda habersiz geçmiş seneler,

Hakk Muhammed, Ali’den bu ikrar bizim,
Kurulurken bu dünya yazılmış yazım,
Yedi düvel geldi ki bıraktı izin,
Kendine gel harici bu ikrar bizim.

Arşullah da oturur Muhammed, Ali,

Bereketli yağmurlar gibi,
Kurak gönlüme hep yağmalısın.
Ben, alışık değilim coşkunun fazlasına,
Sağanak halinde değil,
İlkin,
Damla, damla, damlamalısın.