Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

(GÜNEŞ)

Gözlerim dalıyor ansızın böyle,
Ümit dolu kalbim düşünüyorum yine,
Nasıl söylesem sana duygularımı,
Ey sevgilim gel, gir artık gönlüme,

Bırakın esmesin isterse umut yeli,
Sararıp solmasın dalında yeşil yapraklar,
Kucağını açmış beni bekliyor sıla,
Aç kolların yollarıma hasretim sana,

Sana geleceğim aç bağrını İstanbul,

Bir kadehin son damlası,
Pakette biten sigarası,
İçip de kafayı bulamadığı,
İşte sarhoşların acı yanı.

Bekir Yavuz

Felek yok mu başka işin,
Ne gezersin hep peşimde,
Benim lafım böyle peşin,
Haydi, sen çek, git işine.

Kimselere benzemem ben,

Bir korku kaplıyor yüreğimi,
Daha şimdilerden,
Biz iki seven için,
Anlatılması çok güç,
İşte bu o günün korkusu,
Sarıyor tüm benliğimi öylesine ki,

Gündüz hayal eder gece düşlerim,
Senden bir haber alamadığım an,
Sigaramı yakar çayı söylerim,
Mektubun elime geçtiği zaman.

Bur da olmak beni artık kahretmez,

Dostluğu kutsal bilerek,
Bu çağrıma davetlisin,
Sana candan güvenerek,
Bu dostluğa davetlisin.

Dostluk kutsal bir davettir,

Gönül bahçemdeki aşka manasın,
Bir ömür sabrettim seni bekledim,
Gündüz güneşimsin gecemde ay’sın,
Seni hayal etti seni düşledim.

Baharda rengârenk çiçekler açar,

Düşünüyorum yeşil gözlüm,
Düşüncelerimi sana anlatmak,
Korktuğum hislerden kurtulmak,
Gönlümü ebedi sana bağlamak,
Seni, kendi dünyamda yaşatmak.

Yazılan her şiir, her mısra çiçek gibidir,
Okunup dinledikçe, duygular filizlenir yeşerir.

Bekir Yavuz
28.Aralık.1989.Perşembe.
E.tipi kapalı cezaevi.4.cü. Koğuş.