Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

NASİP EYLEDİ

Çamurdan yoğurup beden ol dedi,
İnsan sıfatında âdem eyledi,
Bedene can verdi yoktan var etti,
Varlık deryasında âdem eyledi.

Yıllardan sonra bana bir mektup göndermişsin,
İki damla gözyaşın satırlara dökmüşsün,
Geçmiş olsun diyerek kalemi titretmişsin,
Aşkın hala gönlümde seviyorum demişsin.

Her satırı anlamlı manalı her kelime,

YAR SANA GELDİM

Gönlüme düşünce hasret sancısı,
Yüce dağlar aşıp yar sana geldim,
Gitmiyor yürekte sevda acısı,
Uzun yollar aşıp can sana geldim.

Bir zindan ki karanlığa boğulmuş,
Demir kapı dört duvarla örülmüş,
Can bedenden hürriyetim alınmış,
Kader mahkûmuyuz af umudumuz.

Yıllardır sitemim zalim kadere,

Kim ne derse desin,
Umurumda değil benim,
Sen benin hasretim,
Ben seni sevenim.

Bekir Yavuz

Bir sevenim vardı daha henüz düne kadar,
Bir sevenim vardı saçları sarı, gözleri yeşil,
Bir sevenim vardı ince narin eller ve gül dudaklar,
Bir sevenim vardı askere ilk geldiğim güne kadar.

Haykırarak bağırsan dünyaya tüm evrene,

Yalnız bırak derdimle haydi git meyhaneci,
Sorularınla benim yaralı kalbimi kırma,
Kader sillesini vurdu kalbime aşk bağında,
Yalnız bırak derdimle aklımı fazla yorma.

Bana zaten yetiyor bu aşk’ın ıstırabı,

SENİN YOLUNA

Bir kere gönlüme yazmışım seni,
Yüzünü kendime kabe eylerim,
Varlığınla mecnun eyledin beni,
Yoluna baş koyup secde eylerim.

HÜZÜN DENİZİ
Yüzünü gördüğüm o an,
Ateşinle yandı gönlüm,
Gözlerine baktığım an,
Duygu oldu aktı gönlüm.

Mum ışığı aydınlığın da içeri,
Demir pas kokusu yaygın,
Zincir şıkırtısı ninni...
Yüzler solgun, mutsuz, kederli,
İşte,
Dört duvar arasında zaman.