Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

Bir anlık öfkenin işte bedeli,
Bir düşen kahrolur birde bekleyen,
Taş, demir yığınları ve neticesi,
Bir düşen kahrolur birde bekleyen.

Eriyip giderken bende bu beden,

Karanlık seninle aydınlık bana,
Unutma bir tanem hayalimdesin,
Yalınız sensizim işte burada,
Unutma bir tanem sen bende bensin.

Sensiz her anıma işkence derim,

Her gün biraz daha güzelleşen bir yüz,
Her gün biraz daha gelişen bir vücut,
Ve her gün sıcaklığı yiten bir sevgi,
Beni sev diye zorlayamam ki seni.

Bu aşka tenimiz uymadı inan,

Hatırlarmısın sevgilim,

Omzumda gömleğim,
Ayağımda terliğim,
Kapımı tamir ederken,
Çağırmıştın sen beni.

Şu güneş görmeyen üç adımlık hücremde,
Ah çekerim sevmeye doyamadım diye,
Ve işte haykırıyorum son nefesimde,
Seni seviyorum hem de delicesine.

Bekir Yavuz

Yeni bir umutla doğar her günüm,
Maziyi hatırlar anar yaşarım,
Yokluğun içimde acı bir hüzün,
Sevgini anımsar öyle yaşarım.

Sigaramı yakar her nefesimde,

İçimde bir umuttun sen,
Gönlümde bir çiçek,
Belliydi bu aşkımız,
Böyle ansızın bitecek.

İçimdeki bahar seninle yeşermişti,

SIRRINI GÖRDÜM (-154-)

Yüce yaradanın ey kutsal nuru,
Tekeli dağında Hubyar’ı gördüm,
İlahi nurunu dokuz da buldu,

Bir zamanlar neydik şimdi ne olduk,
Sevgi dolu kalbimizi nefretle doldurduk,
Mahrum olduk biz aşktan iyimi olduk?
Mutluluğa hasretim teselli arıyorum.

Ben bu aşka ömrümü adadım,

Yaşantımız bir bilmece,
Dökülürüz lime, lime,
Geçinmek oldu mucize,
Güleriz biz dahi bize.

Zamlara isyan ederiz,