Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

Ne seninle ölümü yeğlerim, şu fani dünyada,
Ne sensiz yaşamak isterim, bu yalancı dünyada.

Bekir Yavuz
07.Ocak.2006.Cumartesi.
Beyoğlu. İstanbul

Hatırlıyor musun bilmem geçen mutlu günleri,
Bana şiirlerinde yazdığın tatlı sözleri,
Yaşıyor musun bilmem o mutlu mazimizi,
Unuttun mu yoksa ettiğimiz yeminleri.

Hani nerde o ettiğimiz yeminler,

İşte bak yine maziyi hatırlatan bir gece,
Düşünüyorum o günleri dalmışım yine,
O yeşil gözlerin geliyor gözlerimin önüne,
Sıkıyorum dişlerimi isyan edercesine.

Hatırlıyor musun o geçen günlerimizi,

Evvelden etrafım dostla doluydu,
Meğer yanılmışım görmüyormuşum,
Günlerim eğlence sohbet doluydu,
İyi gün dostuymuş bilmiyormuşum.

Hani neredeler dostlarım nerde,

Şu kaderin işine bak,
Yoksa bu bir oyunumu,
Tam ümidi kesmiş iken,
Verdi bana mutluluğu.

Yıllardır hiç tatmamıştım,

Dinleyin arkadaşlar methin edeyim,
Buda mı başımıza gelecekti bizim,
Sözleşme yaparken işten attılar,
Buda mı başımıza gelecekti bizim,

Sendika derdimize çare bulmuyor,

Tanrım,
Senden isteğim,
Ne mal,
Ne mülk,
Ne para,
Benim tek isteğim,

Gönlümdeki baharı, yeşerti bu özlemim,
Gözyaşımla sulandı, bak hasret çiçeklerim,
Hasretinle dizildi, söylendi bu sözlerim,
Dökülen gözyaşımla bak hasret çiçeklerim.

Bekir Yavuz

Oturup düşündüm seni ranzamda,
Bir sevgi, bir özlem çöktü içime,
Okuyup, öptüğüm mektuplarınla,
Hasreti bir daha gömdüm içime.

Hasretle uzayan şu yıllar gibi,

Bu beden sana ait,
Ebediyen sevecek,
Sana olan bu aşk’ım,
İnan hiç bitmeyecek.

Rüyamdaki düşlerim,