Ben mutluluk için yalnız seni sevmiştim,
Yeminimiz seninle böylemiydi sevgilim,
Bir kat daha arttı ızdırapla kederim,
Vereceğin mutluluk bumu bana sevgilim.
Gönlümde parlayan bu aşk yıldızın,
Silinsin hafızandan, hatırlama bir daha,
Silinsin bırak çalışma anımsamaya,
Selamım olmayacak öptüğüm dudaklara,
Unut artık beni, aç kollarını yarına.
Dalgalansın rüzgârda sarı güzel saçların,
(MUAZZEZ)
Mutlaka anlayacaksın bir gün hatanı,
Unutma anılar bırakmayacak yakanı,
Anlayacaksın bir gün yanıldığını,
Zaman çok geç ama nafile,
Bir gün gideceğim, dostlar dünyadan,
Bakmadan arkama dönüp bir daha,
Yorulur yüreğim durur aniden,
Dünyayı verseler, dönmem bir daha.
Ne zindanlar gördü yürek susmadı,
Taze bir fidandım bahar görmeye,
Bahara ermeden gitti gençliğim,
Sevda ile coşup güller dermeye,
Aşka doyamadan soldu gençliğim.
El açıp yalvarsam ulu rabbime,
Kim bilir, belki bir seher vakti,
Belki de güneş yükseldiğinde,
Bir akşam serinliğiyle belki,
Bekle sevdalım ben geleceğim,
Özledim demli çayından içeceğim.
Ölesiye sevdim seni,
Sen ikinci baharımdın,
Sevseydin hiç yıkılmazdım,
Beni öyle kötü yıktın.
Oturdum bank köşesinde,
Gönlüm aşk neşe ve mutluluk doluydum,
Arzuladığım hayatı yeşil gözlerde buldum,
Güvenerek ben ona askere yolcu oldum,
Günahkâr bir sevenin ben kurbanı oldum.
Öyle çok seviyordum ki şiirler yazardım,
Ne zaman uzansam biraz ranzama,
Gözlerim dalıyor senin kentine,
Dur diyemiyorum gözyaşlarıma,
Yaşıyorum seni bak hayallerle.
Ne kadar haykırsam duyamazsın ki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!