Beni hep
Birilerine benzetiyorlar
Son günlerde
Önce gözler, tebessümler
Arkasından sorular
“Karşılaşmış mıydık sizinle
Böyle durumlarda nedense
Bir noktada hiçsin işte...
Hani çok yalnız hissedince
Hep zamansız bir kar tozar ya içimde...
Çocukmuşuz önceleri
İyi niyetli ve hayalci
Bir gurbet akşamı yüreğim
Şu doğduk, büyüdük
Bildik şehirde
Bir efkar, bir hasret
Bir üşüme ellerimde
Kekre bir tütün tadı
hazan kokusu bu
sarmadan koyu hüzünlere
bir gemi yanaşsa pencereme
alıp götürse beni
düşlerimin göç ettiği yere
sen de olsan güvertesinde.
eski bir vazonun
kesme taşlarından
tavana ve duvarlara
akseden ışıltılı şekiller
sihirli bir rüya gibi
gözümün önünden
Bir yüreğin içinden geçse
Yazdığım iki satır
İmi tebessüm
Adı mutluluk olsa
O yürek de yüreğim biraz...
Yeni ilhamlara yelken
Ruhumda yağmurun sesi
Alıp götüren düşsel bir ezgi...
500’e 9 var şiirimin saati
Başka zaman yok sanki şimdi...
Yaşandı ne varsa ve yazıldı hatta
Söylesin yağmur ben dinleyim
Bazen düşünüyorum işte böyle
Orta yeri kadar gecenin
Kararıyor ruhum, yüzüm
Yıldızları görmüyor gözüm...
Deniz oluyor gökyüzü karışıyor faraza
Boşanacak gibi geliyor üzerime
Ne çok sevdim seni bebek.
Bir mendilin var bende,
inci birkaç dişin içinde.
Her ağlayışın ve gülüşün
günahım ve sevabım kadar
işlemiş içime…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!