Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Dinle sana bir nasihat edeyim,
Kurulan yuvanı yıkma kardeşim.
Gönül benden geçmiş buna ne deyim;
Genç yaşta cahillik etme kardeşim.

Yanık bağrımıza, taş basa basa,
Ucu bilinmedik kayaya döndük.
Vatan için verdik bunca Şehidi;
Zekeriyya Şahinimi toprağa gömdük.

Nasıl ağlamam, nasıl ağlamam,

Nasıl yâr diyeyim ben böyle yâre,
Lale sümbülümü soldurdu benim.
Genç yaşımda düştüm bak ahu zara;
Yolumu tersine döndürdü benim.

Gönülden gönüle düğüm atarken,

Gelin şu sohbeti tadında kesek,
Müsade buyurun bana müdür bey.
Kâr eğlemez artık neyi söylesek;
Müsade buyurun bana müdür bey.

Hayallerim birer birer ters döndü,

Maralım ol dedim olmadı gönül,
Cananım ol dedim gülmedi gönül,
Kadir kıymetimi bilmedi gönül,
Hasret çeken eli ben ne bileyim.

Sevdadır bitiren koca fazılı,

Bir seyranda mekanına vardım ya,
Gözlerin kalbime bir uyku koydu.
O güzel cemalin bir kez gördüm ya;
Bakışların bana bir arzu koydu.

O güzel cemalin hep hayalimde,

Hülya ya dalıp da düşünme öyle
Kara gözlerinle bakışın yeter.
Bir derdin var ise gel bana söyle;
Morsenekşe gibi kokuşun yeter.

Bu garip köprüden sende geçersin,

Kahve gözlüm hal hatırım sormazsın,
Kar mı yağdı sevdamızın üstüne.
Yüreğimden yanarım da görmezsin;
Kor mu yağdı sevdamızın üstüne.

Bir zamanlar nazlı nazlı bakardın,

Verdim de dostlarım son kararımı,
Kefere küpüne su taşımam ben.
Harcayamam bütün gardaşlarımı;
Kefere küpüne su taşımam ben.

Avrupa susuyor, bidon desdekler,

Bir zamanlar göz yaşım, yanağıma aktı da,
Bir Dilber boyun eğmiş, gözlerime baktı da,
Sonra bir adam geldi, canımızı sıktı da,
İşte o günden beri kesişmedi Yolumuz.

O bir dağa savruldu, ben se başka bir dağa,