Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Kara gözlerinden aldım ilhamı,
Bakışına kurban oluşum ondan.
Çok severim seni canların canı;
Kokuşuna kurban oluşum ondan.

Değmesin eline ellerin eli,

Bazı dağlara düştüm, bazıda çölde gezdim,
Sevdan öldürür diye, bazıda mezar kazdım,
Mazinin öyküsünü, işte gönlüme yazdım,
Aşk elinden ne çektim, onu gel de bana sor.

Hep hayale dalardım, düşünürdüm her zaman,

Çekilmez çileyi dert ettin bana,
Gözlerim kan ağlar onun yüzünden.
Hep çile çekerim ondan bu yana;
Yüreğim de yanar onun yüzünden.

Derdi çeke çeke eridim bittim,

Yolumun üstüne bir kez düştün ya,
Orda hep sen varsın seni görürüm.
Gönül diyarımdan bir an geçtin ya;
Orda hep sen varsın seni görürüm.

Hep sen varsın yüreğimde gönlümde,

Dün ağam dediğine bu gün sövülmez,
Yurttaşlık dediğin bu değil Osman.
Dün sövdüğüne de ağam denilmez;
İnsanlık fıtratı bu değil Osman.

Çünkü ekmek yemiş, su içmişsindir,

Eğerki bilirsen kadrin kıymetin,
Bana değil, kendine dön öyle kal.
Mihmanı değilsen derdin hasretin;
Bana değil, kendine dön öyle kal.

Gül yaprağı gibi soldurma seni,

Hani gelecektin daha gelmedin,
Zeytin gözlerini göresim geldi.
Yaralı kalbime mihman olmadın;
İpek saçlarını öresim geldi.

Güvercin topuklum elma yanaklım,

Senelerdir gururumla oynadın,
Aşık oldum sana hiç inanmadın,
Görüyorsun ben boşuna yanmadım,
Acımadın bana bak neler oldu.

Sevdim ise seni suç mu işledim,

Senden bir tek resim istemiştim ya,
Sen ne yaptın, beni öksüz bıraktın.
Yanan yüreğime su serp dedim ya;
Sen ne yaptın beni sensiz bıraktın.

Canımsın cananım diye istedim,

Ruhuma bir rüzgar esse de bile,
Güzelden de güzel şeydir okumak.
Ferman parmağımı kesse de bile;
Okumak okumak yine okumak.

Bu işin başıdır küçük alfabe,