Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Yüreğimde kopan fırtına var ya,
Beni benden alıp sana götürür.
Hani gözlerimden yaşlar akar ya;
Beni benden alıp sana götürür.

Bazen sensizliğe yanar ağlarım,

Sevdama yenildim, aşkıma kandım,
Kız senin sevdana kül olup yandım,
Hep sana güvendim, sana inandım,
Çok severim, beni sensiz bırakma.

Kaderin bağında rastladım sana,

Dönmek istemezsin gönül dünyama,
Sana gel diyemem, git de diyemem.
Yanarım da bunca yıllık sevdama;
Sana gel diyemem, git de diyemem.

Davul vurur derler dengi dengine,

Bi tanem dün seni sordum rüzgâra,
Birazcık beraber oturdum dedi.
Saçlarından iki bükle bağlamış;
Birisini sana getirdim dedi.

Hasrete yanmış da gören olmamış,

Sabır taşı diye diktiler beni,
Sen geldin başıma sabredemedim.
Dertlerin içine attılar beni;
Sen rıza eğledin sabredemedim.

Takatim kalmadı çekemiyorum,

Güneş battı, yıldız kaydı, çok rüzgâr esti,
Oralarda özlediğim, bir tek sen varsın.
Gönlüm, kara gözlerinden ümidi kesti;
O diyarda özlediğim, bir tek sen varsın.

Muhabbetin şeker şerbet, sohbetin hoştu,

Bir bahar sabahı ava çıksaydım,
Dağın yamacından sana baksaydım,
Zülfünün teline inci taksaydım,
Yine beni sormaz mıydın o zaman.

Dizlerimde tarasaydım saçını,

Hani diyordun ki yâr senin olum,
Nerelerde kaldın ceylanım gülüm,
Bir gün buralardan geçerse yolun,
Sakın uğramadan geçme ölürüm.

Göreceğim geldi kahve gözünü,

Kara gözlerinden aldım ilhamı,
Bakışına kurban oluşum ondan.
Çok severim seni canların canı;
Kokuşuna kurban oluşum ondan.

Değmesin eline ellerin eli,

Bazı dağlara düştüm, bazıda çölde gezdim,
Sevdan öldürür diye, bazıda mezar kazdım,
Mazinin öyküsünü, işte gönlüme yazdım,
Aşk elinden ne çektim, onu gel de bana sor.

Hep hayale dalardım, düşünürdüm her zaman,