Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Tomurcuk güllere bak, bülbül var mı dalında,
Seni sevdim sevdiğim mevsimin baharında,
Kalbim her an seninle, hatıralar yanımda,
Kaderin yaşantısı, ayırdı seni benden.

Bir ümit deryasında, yaşarken buldum seni,

Düşlerime gir de göreyim seni,
Anam diye diye arayım seni,
Bilmem ki kimlere sorayım seni,
Anam benim anam kadersiz anam.

On altı yaşımda anasız kaldım,

Kahpe felek sana nettim neğledim,
Daha genç yaşımda büktün belimi.
Bunca yıldır yarle gönül eyledim;
Bir kerecik tutturmadın elini.

Aşkın ateşiyle yandıkça yandım,

Kalbimin kapısını açtım sana ben,
Bir gün gelip belki çalarsın diye.
İki satır mektup yazdım yolladım;
Perişan halimi bilesin diye.

Ben sana sevmeyi, aşkı vadettim,

Gözleri sitem eder, dudakları tebessüm,
Gülüşleri sineme vuruyor güm, güm, güm,
Bakışları kalbime attı ki bir kör düğüm,
İşte benim yüreğim böyle birine bağlı.

Kimi zaman bahar gibi açar gözüm önünde,

Pasta, börek, çöreklerin içinde,
Doğum günün kutlu olsun güzel kız.
Hep gülesin mutluluklar içinde;
Doğum günün mutlu olsun güzel kız.

Eşini dostunu topla başına,

Mevlâ’m istemiş de yaratmış seni,
İyi ki doğdun, mutlu yaşa dilerim.
Elbet görür, korkma, boyun bükeni;
İyi ki doğdun, mutlu yaşa dilerim.

Kaderde ne varsa görülür elbet,

Hayal aleminde yalnız yaşarken,
Bir ümit peşinden her gün koşarken,
Geldik yar ucuna hemen düşerken,
Kader attı bizi gurbet illere.

Çoktandır özledim güzel vatanı,

Kader dedikleri bumudur bilmem,
Dertlere garg etti doldurdu beni,
Izdırap çekerim, ağlarım gülmem,
Daha gonca iken soldurdu beni.

Aşka esir etti garip gönlümü,

Bir zaman gönlümün sultanı sendin,
Kader diye bağlandım, sana sevdiğim.
Gittin bir başkaca yarle evlendin;
Kader diye ağladım sana sevdiğim.

Bazen çok ağladım bazen de güldüm,