Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Tebessümü eksik etme yüzünden,
Doğruluğu hiç bırakma özünden,
Haz duyulsun şirin tatlı sözünden,
İşte böyle mutlu yaşa dilerim;
Ayağın değmesin taşa dilerim.

Dinle sana bir nasihat edeyim,
Kurulan yuvanı yıkma kardeşim.
Gönül benden geçmiş buna ne deyim;
Genç yaşta cahillik etme kardeşim.

Yanık bağrımıza, taş basa basa,
Ucu bilinmedik kayaya döndük.
Vatan için verdik bunca Şehidi;
Zekeriyya Şahinimi toprağa gömdük.

Nasıl ağlamam, nasıl ağlamam,

Nasıl yâr diyeyim ben böyle yâre,
Lale sümbülümü soldurdu benim.
Genç yaşımda düştüm bak ahu zara;
Yolumu tersine döndürdü benim.

Gönülden gönüle düğüm atarken,

Uzakta da olsan, bir akşam üstü,
Şu bizim ellere, gel diye sevdim.
Bir Bahar mevsimi, bir seher vakti;
Gel de göz yaşımı, sil diye sevdim.

Hasretine yandım, yine yanarım,

Sensizlik ne zormuş ne kadar acı,
Bağımda bitirdin hasret ağacı,
Hadi gel de artık başımın tacı,
Ne sen beni ağlat ne ben ağlayım.

Zaman geçmiyor ki yarenden ayrı,

Gelin şu sohbeti tadında kesek,
Müsade buyurun bana müdür bey.
Kâr eğlemez artık neyi söylesek;
Müsade buyurun bana müdür bey.

Hayallerim birer birer ters döndü,

Maralım ol dedim olmadı gönül,
Cananım ol dedim gülmedi gönül,
Kadir kıymetimi bilmedi gönül,
Hasret çeken eli ben ne bileyim.

Sevdadır bitiren koca fazılı,

Bir seyranda mekanına vardım ya,
Gözlerin kalbime bir uyku koydu.
O güzel cemalin bir kez gördüm ya;
Bakışların bana bir arzu koydu.

O güzel cemalin hep hayalimde,

Hülya ya dalıp da düşünme öyle
Kara gözlerinle bakışın yeter.
Bir derdin var ise gel bana söyle;
Morsenekşe gibi kokuşun yeter.

Bu garip köprüden sende geçersin,