Bekir Karaçam Şiirleri - Şair Bekir Karaçam

Ya-Rab, hep kaderim böyle mi benim,
Bir kez gülmez yüzüm, her gün ağlarım.
Yeni kavuşmuştum sevdiğim yâre,
Soluverdi, mor sümbüllü bağlarım.

Rüyasını gördüm hoş hayallerin,

Merak etme karaların kızını,
Adını söylesem seni yaralar.
Üç gün bile çekemezsin nazını;
Sanını söylesem beni yaralar.

Eli yüzü güzelden de güzeldir,

Be vicdansız bunca sene,
Çektirdiğin yetmiyor mu,?
Gözlerimden dane dane,
Döktürdüğün yetmiyor mu?

Kabdan kaba koydun beni,

Derdi veren Rab'bim verir dermanı,
Tedbir almaz isek kurt yer kervanı,
Sağlam yapmaz isen alır sevdanı,
Taşı taş üstüne koymak yetmiyor;
Üstüne çatıyı örtmek yetmiyor.

Arkana bakmadan koyup gittin de,
Yine seni bana savundu yıllar.
Sevdamı sinemden soyup gittin de;
Seninle beraber sevindi yıllar.

Hasrete yandırdın garip gönlümü,

Gönül çıkmak ister, yüce dağlara,
Kurt bir yerde gezer, tilki bir yerde.
Nidem, yolum düştü, viran bağlara;
Dert bir yerde gezer, dertli bir yerde.

Kimse hatır sormaz, yanar gidersin,

Ben bir hayal kurdum senle karışık,
Evet mi diyorsun yoksa hayır mı.
Deli gönlüm yüreğinle barışık;
Evet mi diyorsun yoksa hayır mı.

Hep dünde yaşadım sen yoksun diye,

Yüreğime ateş düştü kor düştü,
Hani iki gündür yoksun ya hani.
Her yanıma türlü dertler üşüştü;
Hani iki gündür yoksun ya hani.

Hayal ederim de geçmişi dünü,

Gülüm seni sevmek ne kadar güzel,
Sarılıp anlından öpesim gelir.
Değmesin eline yabancı yad el;
Yoluna inciler dökesim gelir.

Yaralı kalbini sevdama sarıp,

Dizlerimde uyusaydın,
Kollarımda büyüseydin,
Yüreğimde eğlenseydin,
Sen hiç hasret çekmezmiydin.

Gül olsaydım bahçenize,