Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Simaya çalınmış kederden boya
Yerine manayı takışı yeter
Gökyüzü yırtıldı yerden semâya
Kaynayan volkanın çıkışı yeter.

Ta! garp’ta bir ucu şarkta bir ucu

Bahar mı gelmişti sen mi gelmiştin
Çiçekler yağmış bak, dallar üstüne
Göklerde bulut yok sen mi silmiştin
Yıldızlar dökülmüş yollar üstüne.

Ruhlar ki mest oldu sevinçten uçtu

Teselli edenim olmadı benim
Kederden acıdan ağladım diye
Huzurum rahatım kalmadı benim
Gereksiz ağlarken çağladım diye..

Belki de haklılar gerçekten yana

Bir ömür verilmiş belirsiz zaman
Bilmeden yöneldik yürüdük işte
Etekler tutuştu savruldu duman
Yanarak gövdeyi sürüdük işte.

Menzil-i meçhule doğru.!
İnişli çıkışlı taşlı yollarda,
Gidiyorum düşe kalka..
Kendim kalkmasını öğreniyorum.

Geçmişin acıları hala devam ediyor,

Kalbin menbalarından kopup gelen
Hatta fışkırıp nebaan eden mana
Hayal aynasında temessül eder
Görünür hale gelir.

Yollar karanlık ve kıvrım kıvrımdır

Ucu kıvrık gagası ters durmuşsa kazara
Öttü diye mor kuşu kafeslere koydular
Sivriltilmiş kurşunu dökmüşlerdi nazar’a
Uçabilen her kuşu kafeslere koydular

Demirden kapak altı aklının bir köşesi

Gönül gözü sürmelendi belendi
Ayan olan sırları çok cihanın
Tezyin ile teçhiz ile elendi
Zerre kadar kıymeti yok cihanın

Gaflet baskın vuku buldu dalmışım

Terazi farzedilse eşit dursa çift kefe
İmkânı mümkün kılar müreccihin tercihi
Biri kalkar yukarı biri iner hedefe
Varlık artık kararlı zahire döner veçhi.
Tüm yokluk karanlıktan çıkarak ışık ışık
Ay gelinlik içinde güneşe olur âşık.

Çürüksü kalpler pazarı
Lahana yaprakları yerlerde
Kokuşmuşluğun girdabında insaf
Gülücükleri tel örgü içinde kalan/
çiçekler, kahrın çiğnediği yer sanki..