Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Kamer dağının kustuğu
Binlerce yıl uzunluğunda bir enhar
Buz olsaydı sonra eriseydi dünya
Tükenirdi yüreği,
Cennetten bir damlaydı yürek

Bir zamanlar ben..,
Annemin karnındaydım..
Şimdi ziyaret için/
annemim kabrindeyim.
Bu dünya meydanına sağ çıkmıştım,
Ama bu meydandan sağ çıkamayacağım.

Ölenle ölünmez deseler bile
Farkı yok firakın ölümle şimdi
Sonunda unutup gülseler bile
Acımı yazamam kalemle şimdi.

Hançeri kim yemiş her gün döşünden

Nereden nereye gelmişim bakın
Ömrümde inişe geçtiğim zaman
Yaşımın çoğunu silmişim bakın
Ölümden korkarak kaçtığım zaman.

Dönüşü olmayan yoldu bu yolum

Ölüm hala ölmedi.
Kabir kapısını kapatan olmalıydı
Soğuk ve nemli bir esintiydi sanki
Ölümün keşif kolları olan hastalıklar
Hatta askeri müfrezeler vardı
Müsibetler ve beliyyeler için..

Herkesle birlikteydik ölürken.
Ama yine tek başıma ben;
Yalnız ben olarak yaşadım,
Yine ben olarak ölecektim.
Hazırlık yapıyorlardı.

Günleri dizmiştim geçmişe doğru
Feryadı feryada bağladım durdum
Ardından bakarken kaçmışa doğru
Kaybolan zamana ağladım durdum.

Bitiyor sayılı günler bitiyor

Bazen en imkânsız seçimlerdir çareleri sunan,
Baharlar yalnızlıkla damgalansa bile..
Kaderin ördüğü ince danteller arkasında/
hiç ummadığınız nice güzellikler saklıdır.
Her zaman şafaklar lavanta kokularıyla söker,
Fırtınaların alıp götürdüğü olur duyurmayan..

Hayat bize kızgın
Nereden anlıyorsun de bana
Çünkü hep can sıkmakta
Suyumuzu sıktığı gibi
Hatta hayat bir yudum
Hani diğer yudumlar

Günlerce iftarı beklersin aç açık;
Zamanı, bir durduran olur nedense..!?
Ömür kısadır, temenniler uzun,
Çünkü hep başkaları ölür senin yerine..
Korkmadığını zannedersin.
Bir ömrün vardır üstüne toz kondurmadığın.