Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Ümitli çok kimse yolları aşmış
Zamanla menzile varılır sandım
Filizin eğilen dalları yaşmış
Terbiye edilse kırılır sandım.

Nedir bu insanın çektiği çile

Bir nedamet düşmüştü yerlere..
Göz kapakları bakışları engellemişti birden
Ayrılık habercisi gibiydi..

Gözlerini sehpaya bırakmalıydın giderken,
Ben bulutlara çıkmalıyım artık

Şöyle baktım dünya denen nesneye
Her şey sanki bana göre var olmuş
Meltem ile fırtınalar esmeye
Dünya denen hana göre var olmuş.

Dağlar taşlar nebatat ve ağaçlar

Beyan ustalarının yanında;
Atılan taşlar baş yarmaktaydı..
Tencerelerde kaynatılan taşlardı bunlar,
Halbuki herkes bir cinayet/
işleyebilirdi sözlerle dalkavukça..

Sessizce duaya elimi açtım
Dileğim Rabbime varacak diye
Sıkıntım pek çoktu içimi açtım
Çekindim kalbimi görecek diye.

Bildim ki verecek “istemek vermiş”

Gelişiyle gidişinde yolcunun
Hazırlıksız çıkışına sebep var
Fayda mı var bu işinde yolcunun
Yokuşları söküşüne sebep var.

Bezm-i meyin hortumunu büküp de

Ölüme gülerek gitmeyen erin
Kahrolur atası anası bence
Yürekte iz kalır bir hayli derin
Kahreder o gönlü tasası bence.

Bu mümtaz milletten evlad’ü iyal

Korkunun ecele faydası olmaz
Tedbiri bırakma sakınarak gel
Korkan bir yüreğin seydası olmaz
Tedbir al etrafa bakınarak gel.

Ecel bir değişmez sınırı belli

Bir cam kenarında sedir
Dışarıya bakmak isterdim
Ben ise dışarıdayım hep yalnız
Ev nedir bark nedir
Bomboş
Sokaklarda tek bir yürek

Yola düştüm yolum garip ben garip
Çaresizim kimim kimsem yok benim
Gayem için hayat için can verip
Sıla meçhul yolum ise çok benim.

Gerçek olmaz tasavvurum hayalim