Gece karanlığında okunamayan bir mektup gibisin,
adını anıyorum sessizce içimde.
Hangi kapıyı çalsam başka bir geçmiş açılıyor,
ve ben her defasında biraz daha kalıyorum sende.
En uzun ömürle
en kısa ömür arasında
ölçülebilir bir fark yok, der Cibran,
bunu anlıyorsun
seni her yönden kuşatan
SONSUZLUK
Kehanet herkese açık,
Çileli bir yoldur...
bizde derler ki;
aptallara malum olunur...
Bakışlarınız kapkara
Kirli ellerinizle dokunuyorsunuz
İnsanlığın mayasına...!
Yaptığınız bütün yanlışlar...
İstasyonda Çalışıyorum
Gece vardiyasındayım
Yemek molasına geldim
kantinin kapısından içeri girdim
Bilmem neyin karşılığıydı
her bırakışımızda kendimizi
düşmemiz için aşağılara
uçurumlar bekler bizi.!
Gizlenmiş, gözlerden
saklı tutulmuş Anılar...!
açlık ve kurşun ölüleri
Tüm Dünyayı sarar...
yaşam sona ermesin diye
bir insanın çığlığı
Susmak, bazen bir köprüdür
önüne çıkmış bir sel felaketinin karşısında.
Ve her susuş,
kabul etmek değildir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!