Ömrümün geçtiği
Yürürken dönemeçli yolları...
Anlatırken Dostuma
Eskiyen yırtık ayakkabım gelir aklıma
Ne gariptir şu insanlar
zamanla yarışırlar
Aynı yerden vurulmadıkça
birbirini anlayamazlar!
Aydınlık uğruna bir mumun
yok etmesi gibi kendini...
içinde neydi sürekli yanan
eriyordu günden güne insan!
Kırılan parçası kalbin
kanatır yüreğini aşığın
Çiçekler döker korkudan
saçlarına Kiraz ağacının.!
Ben o Aşka küstüm
Döktüm şiirlere kinimi
bir tren istasyonunun
Kirli tavanına astım
geriye kalan ömrümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!