Yine güneşi tutukluyor gece
Isıtan bir ateşin umudu
teslim olurken serinliğe
yıldızlar doğuruyor gökyüzüne...
Gölgem ayağa kalktı
Ben otururken
gün batımıdır bu dedim
Ay doğar erkenden...
Saçlarını ör yârim
Örükleri böl yârim
Kirğipiğinin ucundan
bana doğru bak yârim
Mavidir gökyüzünün özü
Kucaklar evreni sevgiyle
saklanır ruhunda büyüsü
Anlatır Aşkı rengiyle.!
Dalga dalga ayrılıyorum
fırtınalı yüreğimden
öfkeme çarpıyorum
geçiyorum kendimden
Hani doğada,
İki tarafı ağaçlarla çevrili
kıvrılan bir yol vardır
sonu gelmeyecekmiş gibi
Gözlerimin bataklığında
mor ve yeşildir duygularım
bakışımdan al ki karaltıyı
ayna gibi parlayım
çürümüş dileklerim
Yaşadığın herşeyden ibret al ,
yanlış yapsan da , doğruları al...
verme sırrını kimselere,
başkalarına karşı hep hoşgörüyle kal.!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!