Susmak, bazen bir köprüdür
önüne çıkmış bir sel felaketinin karşısında.
Ve her susuş,
kabul etmek değildir.
Sessiz dayanışmalar vardır;
kimsenin duyamayacağı aldırmayışlarda.
Bir de suskun karşı koymalar;
değmeyecek anlarda.
İnsan,
yalnızca konuşacağı zamanı değil,
susacağı zamanı da bilmeli.
Çünkü her söz vaktinde güzeldir,
her sessizlik yerini bulduğunda.
Sustum.
Herkesin anladığı kadar anlaşılmak
ayıbıma gidiyor zaten.
Oysa içimde,
söylenmemiş cümleler
başka anlamlarla büyüyor.
Ben sustum diye,
zafer kötünün sayılabiliyor.
Oysa en derin cevaplar,
bazı zamanlar,
dudaklardan değil,
sessizliğin koynundan çıkıyor.
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 15:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!