Kırlardayım...
Gökyüzünde yarım bir ay,
Yanımda koyunlar.
Aklımda derin bir sessizlik,
Ve gece öten kuşlar...
Başlarda tek kişiydik.
Çağrı , zamanla kitlelere ulaştı.
Ve biz bentlerden taşıp,
Birliğe aktık.
Çoğaldık...
Bu gölde beslenemedi,
Bu balık.
Sürünerek karada mesafe aldı,
Engelleri birer ikişer atlatıp.
Karanlığa okunan ezanları,
Duydun mu çocuk?
Ne imamı var camilerin.
Ne minaresi,
Yıkılmış koca bir umut.
Geceden düşmüştür,
Damlalar çimene.
Ay büyüyüp üşümüştür,
Bulutları çekmediyse üstüne.
Üzüm gözlü baykuşlar,
Ay karanlık,
Otlar serin.
Çan seslerine,
Koyunlar ritim tutuyor.
Bir tepeden,
Sen de sonbahar var,
Koyu soğukların en üşüteni.
Ve biz alacaklıyız senden ,
Çocukların ilkbahardaki gülüşlerini.
Hani rüzgarınla kaçırdınya ,
Ay mavi
Göklerden akın akın denizle iniyor,
Süvariler.
Nallar,
Suda halka halka
Zamana dağılıyor.
Gökteki sevdalanmış,
Yerde olana.
Önce şiir,
Sonra, söz başlamış,
Anlaşılsın diye herşey kolayca.
Yağmur yağıyor,
Her yer ıslak.
Uzun otlar yeşil göller gibi,
İçinde yüzüyor,
Rahvan bir kısrak.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!