Yar yoluna serdim de ben bu canımı
Sen kürtsün dediler kızı vermediler
Kapına kul ettim de ben imanımı
Sen Kürtsün dediler kızı vermediler
Bir bakışın yeter yar ömrüm adadım
Yar...
Sen ne güzel bir insansın,
Bunu sana söylemek
Bir dağın eteğinde yankılanan dua gibi…
İçimde büyür, büyür de
Dudaklarıma varınca susar kalır.
Gönül bahçem soldu gül olmayınca
Düştü yapraklarım dal olmayınca
Hasret vurdu bana yâr olmayınca
Ekmeğin tadı yok sen olmayınca
Gecem sensiz kaldı duman büründü
Neyleyim yâr sensiz geçen zamanı
Hasretin sardı da gönül bağımı
Sensiz kaldım, yitirdim dermanımı
Sensin Ay'ım Yıldızım Güneşim yâr
Sevdan düştü yüreğime kor gibi
Taşına toprağın bir cevher dedim
Bahtımı karartan zalim İstanbul
Bir gonca ümitle sefer eyledim
Ömrümü solduran sensin İstanbul
Mihnetin elinde düştüm hicrana
Sevda bir bahçedir gülleriyle süs
Aşkınla dolarken her nefesim küs
Ellerin dokunur kalbim dolar his
Yürüdüğüm yollar sensin PINAR’ım
Gece iner dağlara, ay da solgun durur,
Yüreğimde özlemin koru yanar, kor olur.
Her hatıran içimde ince bir sızı, olur,
Ne dertti ne kederdi, sensin sevdiğim sensin.
Rüzgâr eser saçına dokunur sanırım,
Gündüzün karmaşasının bittiği anlardır sevgilim
Örtü olarak verdiği hediye Yaradanın
Bağrışlardan küfür kokan kötü sözlerden uzak
Başka zaman dilimi ne zamandır ki sevgilim
Gece güzeldir bu yüzden bitanem
Sensiz kör bir gecenin karanlığında’yım
Duygularım şaha kalkmış gönlüm ahuzarda
Gözlerimde sonsuz bir ellem sevgilim
Başım dumanlı kadehim’de aşkın
Yudum yudum yudumluyorum her dem
Ciğerlerimin en zühre köşesine sevgilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!