Sensin İstanbul Şiiri - Baki Ortak

Taşına toprağın bir cevher dedim
Bahtımı karartan zalim İstanbul
Bir gonca ümitle sefer eyledim
Ömrümü solduran sensin İstanbul

Mihnetin elinde düştüm hicrana
Hasret ateş düştü yandı bu cana
Gündüzüm karardı döndüm dumana
Gönlümü dağlayan sensin İstanbul

Boğazımda düğüm oldu lokmam aş
Gözümden eksilmez elem ile yaş
Yoldurdun garibe her gün sen saç baş
Garibi ağlatan sensin İstanbul ul

Sarayın gölgesi düştü bahtıma
Dikenler dolaştı gülün tahtına
Kederin yükünü verdin sırtıma
Ömrümü tüketen sensin İstanbul

Kaşıkla sunduğun nimet az imiş
Kepçeyle aldığın dertler çok imiş
Gönülde saklanan feryat ok imiş
Yuvayı dağıtan sensin İstanbul

Düştüm gam denilen aşkın ağına
Dermanım erişmez kalbin çağına
Kul Ortak yazmışım derdin bağına
Özümü ağlatan sensin İstanbul

NAKARAT

Yârimi ayırdın, soldu güllerim
Dinmedi sinemde derin âhlarım
Düş oldu elimden kayan yıllarım
Canımı ağlatan sensin İstanbul

KUL ORTAK