Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Kadir Gerarslan’lar,yılmaz biriydi
Bayram Ali Birdar,sevda eriydi
Şinasi Çağatay,gönül feriydi
Ülkü sevdasının,,mezunlarıyız

Bayram Aldemir,sazı çalardı

Umut olmuş isek insan sesine
Gönüllerde yaşar,bizim sevgimiz
Sevgiyi koymuşuz,son nefesine
Bayrağa aşığız,ülkücüyüz biz

Memleket deyince,hasretlik gitmez

Sevdası gönlüme,sarılmış ilaç
Yar denilen ateş,tükenmez tende
Denize düşünce,atılır kulaç
Umudun telaşı, bitmez bedende

Sevgiyi koymuşsun,yarin tenine

Her yer alaca karanlık
Sokak lambaları sönmemiş
Ağzının pası açlık kokuyor sabah sabah
Yalnızlık bile nankörleşmiş
Sevgiden aşktan bahsederken
Umutlar kırılmış

Bittin gittin hep bekledin
Yüreğine son ekledin
Döndün de yine bekledin
Ama beklediğim sendin
Umut içinde ki yarim

Eğer ölürsem bir gün
Sensiz bu dünyadan tat alamam
Gözlerime güneş
Toprağıma çiçeklerde diksen
Yüreğimdeki acıyı sensiz atamam
Kokunu özlerim

Kendi halinde oturup
Kendini dinler
Yeri geldiği zaman benide ünler
Bu alemde acısı dolmuş binler
İşte aranılan gerçek dilber
Seni sen yapar

Direniyor yaşlanmış koca gövdem sensizliğe
Anılar tazeliyor aşkımızı
Koskoca çınar gibi
Sevdalar keş keleşmiş dilimde
Rüyalar hayallerle dolmuş
İzleri sanki resimlerinde

Türklerin Ataları
Yirmi Dört Oğuz Boyu

Günhanın Kayı,Bayat,Alka evli
Dördüncü çocuk adı Kara evli

Yağar yağmur şakır şakır ağlama
Yüreğimde yaran olmuş dağlama
Ben canımı sana verdim bağlama
Al bedeni koy toprağa zorlama

Karanlıklar sen gideli karanlık