Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Karanlığın dertleri,örttüğü gün gelecek
Sevda nasıl oluşmuş,sevene ben ne deyim
Olur olmaz zamanda,umutları bilecek
O yar çaresiz hasta,ben kimlere ne deyim

İç çekişler sebepsiz,kısık gözarasında

İlk görünce sevmiştim,bakamadım hızına
Aynı gönülde idik,tadamadım azına
Sensiz geçen bir kışın,varamadım yazına
Hak yakar,hasret bıkar,özleyerek nazına

Azında gerçek tattır,ufuktaki mehtap dır

Kış baharın gelmesini gözlerken,
Yaz umutsuz kalmış,son bahara koşarken
Ruhunda da sevda kopmuş,geceleri
Yapa yalnız kalmış,o öksüz bulutlar
Üşümüş bir başına kalan o sabah
Terk edilmişsen o sonsuz doyamadığın

Neden Türkçüyüz Biz

Nerede olursan ol,doğru ve düzgün
Konuşup yazmayı,hiç düşündünüz mü
Her zaman savunup,gönülden üzgün
Neden Türkçüyüz biz,düşündünüz mü

Makam mevki gider demiştin bana
İyilik gitmezdi,derdin be baba
Sevenler ölmezdi, birkez baksana
Sevdiğim kız öldü,ne dersin baba

Beni büyütürken,neden demedin

Yanılması güzel, bir sevgili al
Sevdiğini söyle, yalnız öyle kal
Özünü koklayıp, yüreğine sal
Beklenen aşkıma, nefes olsaydın

Söylenen güzelik, bitmesin sözle

Paldır küldür diyerek, gönüllerde okunup
Allah’ımdan istiyom, sonsuzlukta o aşkı
Seveceksen öyle sev,ince ince dokunup
Sen benim sarhoşumsun, uyandırma bu aşkı
Kursağında şişmesin, yarsiz olan her aşkı

Haberin olmadan,sevenin çoktur
Çektiğin acıyı,inkar edeme
Ruhuna saplanan,korkunç bir oktur
Benden başkasına merhaba deme

Sevdayı sevgiyi yazdır duvara

Beklenmediğin anda,kara haberin geldi
Ben artık senle değil,yalnızlığa mahkumum
Gözlerimden akan yaş,sanki sana bir seldi
Yaşattığın anıya,bağlanmış bir mahkumum

Mazin gelince akla,yanıma geleceksin

Al deyince haki katı göremem
Gül deyince gönüllerde eremem
Sev deyince seveyim mi bilemem
Seni sensiz sever hala yüreğim

Sokaklar ıslandı,sular akmıyor