Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ev olduğumuzu bilemiyoruz
Kahvaltıyı edemiyoruz
Yemeğimizi yiyemiyoruz
Bir evin içinde yabancı gibiyiz
Sensiz hayat gerçekten renksiz
Anla artık çık gel ne olur beceriksiz

Sevdaların aşkların bulunduğu son yerde
Bir koku bir ses getir,o an bana yetecek
Yaşanan bu sevdayı,ölüm ayırdı birde
İlk ayrılık ilk hasret,acılar getirecek

Geçmişin bir rüzgardı,esiyor püfür püfür

Kokumu götürmüş,umut rüzgarı
Sevdiğimin canı,neden sıkılmış
Anlatamam yanlız,esmiş rüzgarı
Canı burnundayken,yere yıkılmış
Bahattin Tonbul
7.8.2012

Yürek onu taşırsa
Ustasız kalem olmaz
Yüce dağı aşırsa
Yazan usta yorulmaz

Seven yarsiz ayılmaz

Var mı dünyada toprağa yalnız bırakmış eşi
Kimse sevmez gurbette yalnız kardeşi
Kaybetmişim onlarla hayat güneşi
Gece karanlığında gönlümün serkeşi
Yoktur sevmeyince aşkın beleşi
Kaldır at artık kahpe keleşi

Güneşli bir günde,yağmur yağıyor
Sevenler kuş olmuş, uçtukça düşler
Umutlar ip ucu, diller sağıyor
Kanadı kırılmış, hayaller işler

Damlalar toplanmış, toprağı özler

Yar göğsünü sakın açma
Seninle olduğum yerdir
Benden uzaklara kaçma
Alnımdan akanı terdir

Oynatsana gözlerini

Nasıl bir rüya uyanmak isterim
Etrafım karanlık
Sevdam umut ışığı gönlümde
Sevgim ise kayıp
Gözyaşlarım dinmek bilmemekte
Yağmur yüklü bulutlar

Bildiğim duaları okudum arkasından
Ta küçüklükten beri,dolan manzarasından
Zaman nasıl boyandı,ufkun kapkarasından
Ölüme eş yolculuk,on kasım havasından

O mavi gözlerini,vatanına adadı

Yarin dünyasıyla nefes alırdım
Sevdasına koca nazar takarım
Kendi yoksa hasret yapıp kalırdım
Geçmişini anı yapıp yakarım

Ben o yarin kokusuna aldanıp