Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevdadır düşmanın,nefs-i insana
Geçmişi hapsedip,boyanamazsın
Ölümü bulunca,öyle yansana
Ruhunda mahkumsun,dayanamazsın

Hakikat uğruna,yollara düştün

Seni ne kadar çok sevmiştim ama
Senin sevgin bu değildi
Sen bensiz ölmüşsün ama
İnan
Acın unutulacak gibi
Değildi

İçin yanarda su içmek istersin
Ulaşamazsın ya
Varlığın da kıymetini bilemezsin
O suyun
Boş boş doğaya karışır umursamazsın ya
Koşarsın yaşamda bilmeden ölümün

Mezarlarda rol aranmaz
Hayat budur ten değişir
Ayrılınca ruhtan beden
Topraklarda o değişir

Bir nefeste yaşar insan

Birbirini anladı
Aynı dili yazmıyor
Sevdasını fanladı
Acın hala sızlıyor

Konuşmaya ne gerek

Sevdalanmak yar için hayırlı iş
Ayrı kalmak ölüp,ölüp diriliş
Bu gönlünü taze nesle verilmiş
Hasret olup bu diyardan gidilmiş

Ayrılırken eski zamanın kolu

Yar sevdikçe yar seven, gönüllerde çok olur
Yari dostu bilenin, yüreklerde can bulur
Birde seniste haktan, hepsi o an kaybolur
Umutlarım gitmesin, hayat tende son bulur
Bahattin Tonbul
27.4.2013

Karanlık bir gecede,bölündü uykum
İçimi titreten aşkı tutamam
Sevdayı kaplayan zamanı böldüm
Yılları yutacak kalbi atamam

Gün olur bir gün

Ben doğarken aşkta,herzaman varım
Ateşin göğsünde,durmaz yanarım
Sevdiğim olmadan,yaşamaz arım
Yarim ölmüşsede,sonsuz bekarım
Bahattin Tonbul
1.6.2012

Parmak uçlarımda yürüyorum gecenin sessizliğinde
Ruhum karanlıklar ülkesinde mahkum
Senin ile içtiğimiz gün sarhoş oldum
Hala içerim ama birtürlü onun gibi olamadım
O gün buldum dudaklarıyın tadını
O gün aldım kokunu