Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yokluk beni mecbur etti
O yari ben mi yarattım
Çocukluğum bana yeti
Akbaş’ı ben mi daralttım

Ne anam var nede babam

Ulu tanrım isterse
Seven kalbin dilerse
Hoş kokunu sererse
Akbaş’da bekliyorum

Sayalardan iniver

Ağzında sesi
Göğsünde kafesi
Bağrında nefesi
Aklımdan çıkmaz hiç

Yağmurun buluta

Gecikmiş sevdamsın, benim içimde
Hissedilmeyecek, kadar da yakın
Gecemde karamsın, umut seçimde
Sevgiye imkansız, güneşe bakın

Dokuna bilirsen, uzanıp dokun

Gözyaşların dolmuş, göğsüne yarin
Gönüller kararmış, tutma ateşi
Haykırış bu değil, vedası narin
Seveni yakmazmış, akşam güneşi

Sevdayı tatmayan, yazmış adını

Yokluğunla göğsüme, sardığın acıları
İlmek ilmek dokudum,hayallerimde yaktım
Issız çölde koyduğun,o müthiş sancıları
Anılarda saklayıp,ırmaklarında aktım

Esen rüzgarlarında,sen varken darılmazdım

Karanlık gecelerin,olmuyor bak sabahı
Tükenmiş ecellerin,çıkmaz içinden ahı
Gönüllere tam düşmüş,bitmez insanın vahı
Görülmez hayallerin,sevdasını alda git
Bahattin Tonbul
21.6.2012

Bomboş gözlerimde, akar kurursun
Bu nasıl sevdaymış bilmedim ama
Ömür eşmesin de,yalnız vurursun
Sevdiğim günlerde, bir hoştun ama

Şimdi gönüllerin el oldu dersin

Anladım artık ben yar,sensizken can dediler
Umutların içinde,bu yari bekletdiler
Belki güldüler belki,gülmeyi denediler
Ama gerçeği hiçde,canım terketmediler
Bahattin Tonbul
18.5.2012

Geçmiş beynimde yara açmış
Çaresiz hastalık adeta
Sevdamı sevgimi sana bağlamış
Anılarda olmasa yaşanmayacakmış
Bitmeyecek onca geçen zaman
Hayalin vermiyor yarsiz yersiz aman