Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Bomboş gözlerimde, akar kurursun
Bu nasıl sevdaymış bilmedim ama
Ömür eşmesin de,yalnız vurursun
Sevdiğim günlerde, bir hoştun ama

Şimdi gönüllerin el oldu dersin

Ölümdü seni benden çalan
Dünyamdı beni yalnız koyan
Hasretse damarımda akan
Hastalıktı içini oyan

Ateş gibi dolaşan kan

Karşıdaki dağlar sen olsan
Üstünde gezen bulutun ben
Yağmur olup tane tane teninde aksam
Güneşinle içimi ısıtsan
Yüreğimde sonsuza dek saklasam
Seni

Ankara’nın müthiş, olur ayazı
Ne doğuya nede,kuzeye benzer
Karakışı soğuk,donar beyazı
Aşık olan adam,adama benzer

Yağan bütün karlar,karışık şoktur

Sevdiğimi söyledim,delidir o dediler
Aşkımı haykırınca,zehiri içirdiler
Hasrettim ona sustum,umutsuz beklettiler
Anladım ki ölmüşüm,ansızın geçirdiler
Bahattin Tonbul
30.10.2011

Sevmek yürek ister,sevilmek istersen
Anlamı olmaz artık bensiz gözlerken
Gönüle akar sözler yarsiz gezersen
Sevdalı bakan o dünyayı özlerken

Yokluğun kalbimde dert,yakar içimi

Seni sensiz olunca daha iyi anladım
Ama
En acı yanı
Hep sensizlikmiş
Bunu nerden bilecektim
Sensiz kalmadıktan sonar

Ey sevgili yar günlerce aylarca hatta yıllarca
Senin için yazıyorum
Sana dokunamıyorum
Kokunu alamıyorum
Ama
Hepsini hissediyorum

Sonbahar gelmiş artık
Bütün ağaçlar
Yapraklarını döküyor
Tıpkı yaşayan insan misali
Önce büyümek için
Yıllarca çaba harcadık

Bildiğim duaları okudum arkasından
Ta küçüklükten beri,dolan manzarasından
Zaman nasıl boyandı,ufkun kapkarasından
Ölüme eş yolculuk,on kasım havasından

O mavi gözlerini,vatanına adadı